Een typische trainingsweek

Ik kan het zelf bijna niet geloven, maar het is nog maar iets meer dan een week te gaan tot mijn eerste Olympic Distance triatlon. Volgende week zondag sta ik daar dan, in mijn sexy triatlon pakje, aan de start. Man, wat heb ik er zin in! Man, wat voel ik me fit! Man, wat knijp ik hem stiekem toch een beetje. Of ik fit genoeg om 3+ uur te gaan knallen op 20 mei?! Ik heb werkelijk geen idee. Maar, there’s only one way to find out: het gewoon gaan doen.

In deze blog neem ik je mee tijdens één van mijn trainingsweken. Die hebben tegenwoordig namelijk iets meer structuur dan voorheen. Gelukkig maar, want anders had ik nooit voorbereid aan de start kunnen verschijnen. Zoals ik al eerder vertelde word ik begeleid door een triatloncoach. Hij helpt me met trainingen, trainingsschema’s, voeding en materiaal. Verder beantwoord hij ongeveer elke triatlon-gerelateerde vraag die ik heb, best wel handig dus zo’n coach! Verder is hij een ontzettende stok achter de deur. Hij kan zien welke trainingen ik draai en hoe ze gaan. Hierdoor doe ik net even wat meer m'n best. Natuurlijk doe ik deze triatlon voor mezelf, om het beste uit mezelf te halen, maar.. soms is zo’n stok achter de deur nodig om dat te bereiken ;)!

Vorige week was ik op vakantie/familiebezoek in Engeland. Van de voorbereidingen voor mijn triatlon had ik geen vakantie, dus ik had al mijn sportspullen braaf ingepakt. Op maandag kwam ik rond 12 uur aan en na een middagje op bezoek bij familie trok ik mijn hardloopschoenen aan voor een hardlooptraining langs de kust. De training bestond uit veel duurloop en wat techniek oefeningen. Als je mij 3 maanden geleden had gevraagd of ik 9 km zou rennen in een ‘trainingsrondje’ had ik zeker niet gezegd dat dat ‘een eitje’ zou zijn, maar… zo voelde het dit keer wel!

Dinsdag was mijn rustdag, althans, mijn sport-rustdag. We gingen met de hele familie op stap naar “The Eden Project” en m’n stappenteller kwam makkelijk over de 10 000 stappen heen die dag. Maar goed, geen triatlontraining dus. Woensdag, daarentegen, was het tijd voor een zwemtraining. Ik kreeg mijn moeder zelfs zover om met me mee te gaan naar het zwembad! Samen trainen blijft leuker dan alleen. Een uur lang spetteren in het water, ik doe oprecht niets liever. Wat lange afstanden en sprintjes verder verruilde ik het zwembad voor de “Cornish sun” en heb ik best wel wat geshopt in het prachtige kustplaatsje St. Yves.

Donderdag begon ik de dag goed met een interval-hardloopsessie, weer lekker huppelen langs het strand. Ons vakantiehuis ligt pal aan zee en het uitzicht is echt spectaculair. Op deze manier wil ik wel iedere dag hardlopen *(huh, zei ik dit nou echt? Begin ik hardlopen iets minder erg te vinden…??) *Na het hardlopen heb ik lekker uitgewandeld tijdens een cliff walk bij Lands End, het meeste westelijke puntje van Engeland. Er zijn zeker slechtere dagen ;).

Vrijdag stond er weer een zwemtraining op de planning. Je zal wel denken, als je aan de kust zit, waarom ga je dan niet lekker de zee in? Helaas was het daar nog echt te koud voor zonder wetsuit. Ook dit keer ging Mama stoer mee en samen zwommen we weer een uur vol. Dit keer draaide het vooral om wat korte afstanden op wedstrijdtempo. Zaterdag genoot ik voor de laatste keer van de mooie Engelse kust voordat we heel de dag de auto ingingen, terug naar Nederland!

Na een dagje werken, had ik zondag gelukkig nog wat energie om op de fiets te springen, want dat had ik heel de week nog niet gedaan. (Oké eigenlijk moest iemand me wel echt de fiets op slepen, want zoveel energie had ik nou ook weer niet..) Samen met mijn trouwste supporter fietste ik een mooie Ronde Hoep en waren we nét voor het donker thuis. Omdat ik deze week weinig grote rondjes heb gefietst trainde ik deze week “maar” 6 uur. In de ideale trainingsweek zit ik dus iets meer op de fiets. Gelukkig compenseer ik dat dan meestal in de dagen net na het weekend. Meestal probeer ik iets van 6-8 uur te sporten per week en dat lukt al een tijdje best aardig.

Nou, zo zag mijn schema er vorige week uit. Elke week is hij weer iets anders maar meestal houd ik wel twee keer zwemmen, twee keer fietsen en twee keer hardlopen aan. Hiervan is één fiets-/hardlooptraining meestal een “koppeltraining”, waarin ik allebei de sporten achter elkaar doe. Het klinkt allemaal misschien wat veel, maar ik merk heel erg dat sporten verslavend werkt. Ik begon in februari met +- 4 uur per week trainen, maar nu voelt dat als ‘weinig’. Gek he? Hopelijk doe ik genoeg om volgende week over de finish te komen.. we gaan het meemaken! Het aftellen is nu echt begonnen.

Liefs,

Tamara